✍ هاشم کامکار
امروز صبح دیدم دریکی از گروهها مطلبی گذاشته شده بود که سطح پیشرفت فوتبال باشگاهی در کشور عربستان و برجهای بلند و زیبای شهرهای امارات را بعنوان پیشرفت در این کشورها مطرح کرده بود. آخر اینگونه پستها هم معمولا مینویسند:
آنها به کجا رسیدهاند و ما کجای کاریم؟
به نظرم آمد اینگونه مطالب را بدون تفکر و تعمق نشر دادن ممکن است باعث سرخوردگی عدهای از جوانانِ ما گردد. لذا باید توضیح داده شود که شرایط این کشورها با ما فرق میکند.
آنها هر چه را که با پول میتوان خرید را میخرند. اما آنها یک دهم ما ایرانیها نه خلاقیت و نوآوری دارند و نه فنآوری ِ بومی.
هیچ دانشمند مطرحی ندارند. نه خوارزمی دارند نه امیرکبیر،نه علامه طباطبایی ، نه سهراب سپهری، نه ابن سینا ، نه پروفسور حسابی نه یک نفر قدِ یک سوم رودکی، نه کاشف الکلی همچون رازی و نه شاعری در سطح حافظ و سعدی و فردوسی و مولوی و شهریار و خاقانی.
آنها فقط پول نفتِ زیادی دارند و همه چیز را میتوانند بخرند. فقط همین. برجهای بلند میسازند با چند برابر هزینه واقعی با ایده و طراحی و ساخت مهندسان اروپائی و نیروی کارِ بنگلادشی و آفریقائی. تیم فوتبالشان هم همینطور است. از یازده تا بازیکن اصلی سه تا چهارتاشون عرب و از کشور خودشونه. بقیه از برزیل و پرتغال و الجزایر و مراکش و دیگر کشورها هستند.کلا غیر از پول نفت ازخودشان چیزی ندارند. میلیونها دلار خرج تیم های باشگاهیاشان میکنند تا مقابل تیم های ما پیروز شوند. با اینحال گاهی هم از بچههای غیور ما شکست میخورند. به تیم ملی ما هم که کلا نمیرسند تا آنجا که خبر دارم بیش از ده دوازده سال است در رنکینگ فیفا فقط تیمهای ایران و ژاپن اول یا دوم آسیا هستند.تازه در تیمهای ملیاشان هم کلی بازیکن غیر بومی دارند که تغییر تابعیت دادهاند.
اگر یادتان باشد ترامپِ قمارباز چندسال پیش به سران عرب منطقه عنوان “گاو شیرده آمریکا” را داد و آنها هم ندیدیم اعتراضی کنند. چون واقعا گاو شیرده آمریکا هستند و در مقابل فروختن استقلال خود اجازه دارند در چمنزارهای خود بچرند و فربه شوند درست مثل گاوی در علفزار. بعد هم طبق دستور ترامپ ناگهان باید پانصد میلیارد دلار اسلحهای که اصلاً نیاز ندارند را از آمریکا بپخرند. و اینگونه شیرشان توسط دشمنان اسلام دوشیده میشود.
اما قرآن کریم از ما انسانها اینگونه زندگی ذلیلانه را نخواسته است. و از نظر قرآن زندگی ما فقط خوب خوردن و خوب شهوترانی کردن نیست. خداوند در قرآن کریم میگوید با ظلم و زورِ ستمگران باید مبارزه کرد.درس امام حسین (ع) هم به ما نیز درس بیعت نکردن با یزیدهای زمانه است.
دستور قرآن به ما مسلمانان حرکت در صراط مستقیم و مقاومت در مقابل ظالمین و در صورت نیاز رفتن تا پای شهادت در مسیر صحیح است.
شیوخ عرب منطقه هم ثروتمندند و هم ترسو و راحت هم گاو شیرده آمریکا میشوند. مثل شاه ما که آمریکائیها به او لقب محترمانه تری با عنوان ژاندارم خلیج فارس داده بودند. اما الان دیگر به خلیج فارس هم میگویندخلیج عرب و مینویسند خلیج.
بزرگانی همچون امام خمینی(ره) و امام خامنهای و سایر همرزمان ایشان هم میتوانستند خیلی راحت مانند اغلب شیوخ عرب منطقه با دولت آمریکا از درِ دوستی درآمده و با دست نشاندهاشان شاه نیز کنار بیایند تا زندگی مرفه و راحتتری داشته باشند. در آنصورت نه از این شهر به آن شهر آواره میشدند نه به تبعید میرفتند و نه در زندانهای ساواک شکنجه میشدند. ولی آنها آگاهانه و با درایت راه قرآنیِ جدشان امام حسین(ع) را در پیش گرفتند.
شیوخ عرب منطقه اما با یزید زمان کنار آمده تا بهتر بخورند و بیشتر شهوترانی کنند و در چمنزار دنیا خوب بچرند. آنها با نحوهی زندگی تصویر شده در قرآن کاری ندارند. و برایشان مهم نیست که یزید زمانه چه بلاهایی بر سر دومیلیون نفر مردم مسلمان در غزه آورده است. آنها مشغول چریدن هستند. آنها با قهرمانان عاشوراء غریبهاند. ولی ما میدانیم که داستان عاشوراء همیشگی است. اغلب مردم ما فریب این برجها و کاخهای بلند مرتبه شیوخ عرب را نمیخورند. به قول دوست عزیزم و شاعرخوبمان جناب علیرضا قزوه:
مولا ویلا نداشت. معاویه کاخ سبز داشت.
والسلام
هاشم کامکار
هجدهم بهمن ماه ۱۴۰۳